“Ik wil niet naar papa! Ik wil bij jou blijven!!“

Regelmatig hoort Anouk dit gehuil en geschreeuw van haar oudste zoon Tim wanneer Anouk hun 2 kinderen op vrijdagmiddag naar Bob brengt. Anouk en Bob zijn 2 jaar geleden gescheiden. Bob had een ander. Samen hebben ze 2 zoontjes van 6 en 4 jaar oud. De omgang tussen Anouk en Bob verloopt moeizaam. Bij de wissel wordt er nauwelijks iets gezegd óf er wordt ruzie gemaakt waar de kinderen getuige van zijn. Verder is er alleen contact via de mail of WhatsApp.

Wat doe je als je kind zo expliciet aangeeft niet naar zijn vader te willen? Anouk worstelt er mee en volgt bij mij het coachprogramma Succesvol Scheiden. Er speelt nog meer bij Anouk. Ze heeft het nog moeilijk met het feit dat Bob haar bedrogen heeft en verder gaat met deze vrouw.  Het liefst wil ze een goed contact hebben met Bob, samen naar rapportbesprekingen gaan, elkaar bellen als er dingen te bespreken zijn. Ze weet niet waarom maar Bob lijkt dit allemaal niet te willen.

Ik vraag aan Anouk hoe ze reageert op Tim als hij aangeeft het weekend niet naar z’n vader te willen. Ze geeft aan dat ze op Tim in gaat praten. “Het is toch leuk bij papa” en “het is maar 2 nachtjes”. Ik herhaal de zinhet is maar 2 nachtjes. Ze kijkt me meewarig aan. Ik vraag haar wat ze eigenlijk zegt als ze zegt “het is maar 2 nachtjes”. Het kwartje valt. Met die zin zeg je eigenlijk: ik snap dat het niet leuk is bij papa, even doorbijten, over 2 nachtjes ben je weer bij mama.

Anouk schrikt.

Dit gaat ze voortaan anders doen! Ze zegt ook de neiging te hebben Tim weer mee naar huis te willen nemen als hij niet naar z’n vader wil. Wat doe je als Tim van 6 jaar oud aangeeft niet naar school te willen vraag ik Anouk. “Hem gewoon sturen natuurlijk” zegt ze. Precies, hij gaat dus ook gewoon naar zijn vader.

Het is wel belangrijk om uit te zoeken waarom Tim niet naar zijn vader wil. Samen met Anouk ga ik kijken wat hiervan de oorzaak zou kunnen zijn.

  1. Problemen met de overdracht. Het kind vindt het lastig om van de ene naar de andere ouder te gaan, het heeft moeite met afscheid nemen of inpakken, de autorit, is bang de andere ouder te gaan missen of is bang voor ruzie bij de overdracht.
  2. Problemen bij het verblijf. Bij de andere ouder is het minder gezellig, het kind heeft geen eigen plekje, het eten is niet zo lekker, er is een nieuwe partner of er is net een nieuwe baby geboren.
  3. Projectie van eigen pijn van de ouder op het kind; de verzorgende ouder heeft geen vertrouwen in de andere ouder, vindt het zelf moeilijk het kind te missen of heeft nog onverwerkte pijn over de scheiding.
  4. Het kind kan tijdelijk een onveilig hechtingsgevoel over de andere ouder hebben, veroorzaakt door de scheiding of trauma van de ruzies.

Betreft het een puber die aangeeft niet naar de andere ouder te willen dan is dit een normaal signaal. Het is wel belangrijk om uit te zoeken wat de oorzaak is. Geeft de puber de andere ouder de schuld of is het klaar met het “gedoe” rondom de scheiding en verlangt het naar rust?

Anouk is stil als ik heb uitgelegd waar de oorzaak zou kunnen liggen. Ze herkent bij ieder punt wel iets. Samen gaan we aan de slag met haar pijnpunten zodat zij haar pijn niet meer op de kinderen hoeft te projecteren.

We kijken ook wat ze kan veranderen om de overgang prettiger te laten verlopen. Het was haar opgevallen dat de overdracht rustiger verliep wanneer Bob de kinderen bij haar thuis kwam halen wat nu incidenteel gebeurde. Ze dacht erover om Bob voor te stellen de overdracht voortaan bij haar huis te laten plaatsvinden. Ondanks de slechte omgang had Bob dit blijkbaar ook opgemerkt en was haar voor met het voorstel de plaats van de overdracht te wijzigen.

Zo hoefde Tim steeds minder  vaak te huilen als hij naar zijn vader ging. Dit scheelde ook veel stress bij Anouk.

Heb jij, net als Anouk, een kind wat aangeeft niet naar de andere ouder toe te willen? Weet je je geen raad en heb je er hulp bij nodig? Bel of mail me dan voor een gratis oriënterend gesprek.